جو شد ز چشم آبله پا نگاه او

کو عبرت آگهی که به تحقیق راه او

چون شمع قطع ساز نفس مفت بیدلی

کزاشک تیغ آب دهد برق آه او

ماوا کشیده ایم به دشتی که تا ابد