کزاشک تیغ آب دهد برق آه او

کو عبرت آگهی که به تحقیق راه او

جو شد ز چشم آبله پا نگاه او

چون شمع قطع ساز نفس مفت بیدلی

ماوا کشیده ایم به دشتی که تا ابد

برق آب می خورد ز زبان گیاه او

حیران دستگاه حبابم که بسته اند