آسوده ایم ناله صفت در پناه او

بگذار تا به درد تمناش خون کنند

دل قابل وفاست مپرس ازگناه او

ما عاجزان ز کنج خموشی کجا رویم

زبن قامتی که حلقه تسلیم بیخودی ست

دامی فکنده ایم به راه نگاه او

آهسته رو که بر دل موری اگر خوری