هم به در تو می برم حلقه انفعال تو

شیشه ساعت فلک از چه حساب دم زند

راه نفس گرفته است غیرت ماه و سال تو

پیری ام از قد دو تا راه نبرد هیچ جا

تشنه بوس آن لبم لیک ز ننگ ناکسی

جراتم آب می کند از تری زلال تو

باید از اقتضای شوق بر سر غفلتم گریست