تشنه بوس آن لبم لیک ز ننگ ناکسی

راه نفس گرفته است غیرت ماه و سال تو

پیری ام از قد دو تا راه نبرد هیچ جا

هم به در تو می برم حلقه انفعال تو

جراتم آب می کند از تری زلال تو

باید از اقتضای شوق بر سر غفلتم گریست

از تو جدا چسان شوم تا طلبم وصال تو