بیدل از آرزوی دل درد سر نفس مده

هم به زبان ناز توست آینه عذر خواه تو

سعی پر شکستگی طرف عروج ناز اوست

گل به سر امید زد رنگ من از کلاه تو

دود چراغ کشته است شامه گداز آه تو