دو روزی هر چه پیش آید طرب کن یا ز دنیا رو

تلاش گوهر نایاب جهدی تند می خواهد

اگر مردی به غواصی زن و بیرون دریا رو

درین محفل به نومیدی چه لازم زندگی کردن

نهال گلشن اقبال پر معکوس می بالد

به رنگ شمع سر چندانکه افرازی ته پا رو

جنون حرص بی وضع قناعت بر نمی آید