که عمری شد همان افکنده است ازکف عنان ابرو

تعالی الله چه نقشی دلفریب است این نمی دانم

که جوهر در دم تیغ است یا ناز اندر آن ابرو

به این انداز در اندیشه صید که می تازد

اشارت محو حیرت کن که در بزم تماشایش

به رنگ ماه نو در چشم می گردد نهان ابرو

نه گلشن نرگسی دارد نه دریا موج می آرد