اشارت هم به ایمای خیالش بر نمی آید

نمی دانم چه تیغ است اینکه دارد در میان ابرو

به یاد چین ابروی تو دریا را ز امواجش

شکستی می کشد بر دوش چندین کاروان ابرو

اگر بر اوج استغنا نباشد نردبان ابرو

به وضع سرکشی لطف تواضع دیده ام بیدل

به چشم مصلحت تیغم به عرض امتحان ابرو