به یاد چین ابروی تو دریا را ز امواجش

که خوبان را تغافل گوش می باشد زبان ابرو

جهانی را تحیر بسمل ناز تو می بینم

نمی دانم چه تیغ است اینکه دارد در میان ابرو

شکستی می کشد بر دوش چندین کاروان ابرو

اشارت هم به ایمای خیالش بر نمی آید

اگر بر اوج استغنا نباشد نردبان ابرو