ضبط نفس کن و قدمی آرمیده رو

در گلشنی که رنگ بهارش ندامت ست

ای شبنم بهار تماشا ندیده رو

چون شعله در طریق فنا اضطراب چیست

در تنگنای خانه گردون هلال وار

خواهی سرت به سقف نیاید خمیده رو

ای صبح کاروان فنا سخت بیکس است