خواهی سرت به سقف نیاید خمیده رو

چون شعله در طریق فنا اضطراب چیست

ضبط نفس کن و قدمی آرمیده رو

در تنگنای خانه گردون هلال وار

ای صبح کاروان فنا سخت بیکس است

بر روی خود همان نفس خود دیده رو

کیفیت گداز دل از می رساتر است