هر گه قفس شکستی اشغال پر زدن کو

ما را برون آن در پا در هوا خروشی ست

آنجاکه خلوت اوست امکان یاد من کو

چندی به قید هستی مفت است رقص و مستی

افسانه گرم دارد هنگامه توهم

از بوی یوسف امروز جز حرف پیرهن کو

خلقی به وهم هستی نامحرم عدم ماند