آبم در ین ادبگاه از شرم غفلت شرم

از بسکه ضعف طاقت بوسید روی زانو

خط جبین غلط خورد آخر به موی زانو

سر بر هوا نشاید تسلیم خوی زانو

کو معبد حضوری کز ما برد رعونت

صد حیف پیرگشتیم در جستجوی زانو