تمثال دل مجو بید نادیده روی زانو

کو معبد حضوری کز ما برد رعونت

صد حیف پیرگشتیم در جستجوی زانو

هر جلوه را درین بزم آیینه است منظور

شکر قد دوتایم امروز فرض گردید

عمریست می کشیدم گردن به سوی زانو

مشق دبیر اسرار چندین نشست دارد