زندگانی از نفس جان می کند

آتش از خس برنمی دارد نگاه

سرزمین شعله کاران گلخن است

کشت ما را دود می باشد گیاه

عمرها شد می کشم یوسف ز چاه

ناامیدی فتح باب عشرت است

خنده لب وا می کند از حرف آه