بی نشانی ست خطای قدرانداز نگاه

غم اسباب تعلق نکشد صاحب دل

مژه صیقل نزند آینه پرداز نگاه

گرد غفلت مشکافید که در عرصه رنگ

چون شرارم چقدر محمل ناز آراید

یک تپش گرد دل و یک مژه پرواز نگاه

بیدل از نور نظر صافی دل مستغنی ست