گرد غفلت مشکافید که در عرصه رنگ

بر فسلک نیز نلغزید رسن باز نگاه

غم اسباب تعلق نکشد صاحب دل

مژه صیقل نزند آینه پرداز نگاه

بی نشانی ست خطای قدرانداز نگاه

چون شرارم چقدر محمل ناز آراید

یک تپش گرد دل و یک مژه پرواز نگاه