می فشارد چشم من رخت در آب انداخته

رخت همت تا نبیند داغ اندوه تری

سایه ما خویش را در آفتاب انداخته

ای خیال اندیش مژگان اندکی مژگان بمال

ما و عنقا تا کجا خواهیم بحث شبهه کرد

لفظ ما بیحاصلی دور از کتاب انداخته

یک نگه کم نیست بیدل فرصت عمرشرار