چه سان به روی تو مرغ نظر کند پرواز

به دست تیغ تو تا خون من حنا بسته

به حیرتم که عجب خویش را بجا بسته

که حیرت از مژه اش رشته ها به پا بسته

به دل ز شوق وصالت صد آرزو دارم

ولی ادب ره تقریر مدعا بسته