به دل ز شوق وصالت صد آرزو دارم

به حیرتم که عجب خویش را بجا بسته

چه سان به روی تو مرغ نظر کند پرواز

که حیرت از مژه اش رشته ها به پا بسته

ولی ادب ره تقریر مدعا بسته

فراق بیگنهم کشت و نقد داغ خطا

به گردن دل خون گشته خون بها بسته