تن از بساط حریرم چگونه بندد طرف

که عقد عهد به خلوتگه حیا بسته

چو شمع تا به فنا هیچ جا نیاسایم

مرا سریست که احرام بوریا بسته

که دل به سلسله نقش بوربا بسته

بهار بوسه به پای تو داد و خون گردید

نگه تصور رنگینی حنا بسته