به وادی طلب نارسایی عجزیم

که دل به سلسله نقش بوربا بسته

بهار بوسه به پای تو داد و خون گردید

نگه تصور رنگینی حنا بسته

که هرکه رفته زخود خویش را به ما بسته

کدام نقش که گردون نبست بی ستمش

دلی شکسته اگر صورت صدا بسته