به یاد شمع رخسارش نگاه حسرت آلودم

که پنداری پر طوطی سر از شکر برآورده

برون آورد چندین نقش دلکش خامه قدرت

به آن رنگی که دارد عارضش کمتر برآورده

به هر مژگان زدن پروانه واری پر بر آورده

چسان در پرده دارم حسرت طفلی که نیرنگش

تامل تا نفس دزدد سرشکم سر بر آورده