حباب پوچ هم بیدل تخیل ساغرست اینجا

به صد چاک جگر از کیسه مشتی زر برآورده

تغافل را ز امداد کسان برگ قناعت کن

مروت عمرها شد رخت ازین کشور برآورده

سر بی مغز ما را صاحب افسر برآورده