تو گر زبند هوس واشوی کجاست گره

به رشته ات اثر وهم مدعاست گره

طلسم وحشتی ای بیخبر چه خود رایی ست

که شبنم تو به بال و پر هواست گره

ز آرمیدگی دل فریب امن مخور