ز آرمیدگی دل فریب امن مخور

تو گر زبند هوس واشوی کجاست گره

طلسم وحشتی ای بیخبر چه خود رایی ست

که شبنم تو به بال و پر هواست گره

به هر شراری ازین سنگ شعله هاست گره

ره تردد اقبال کیست بگشاید

که از قلمرو ما تا پر هماست گره