راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است

تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد