دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو

تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد

راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد

که دل نازک او مایل افسانه کیست