هیچ نتوان یافتن از دیده تا دل جزگره

بیقرارانیم حرف عافیت از ما مپرس

موج ما را نیست بر لب نام ساحل جزگره

چون نفس از عاجزی تار نظر هم نارساست

گر سر ما شد جدا ازتن چه جای شکوه است

وا نکرد از رشته ما تیغ قاتل جز گره

وحشت ما گر مقام الفتی دارد دلت