وا نکرد از رشته ما تیغ قاتل جز گره

چون نفس از عاجزی تار نظر هم نارساست

هیچ نتوان یافتن از دیده تا دل جزگره

گر سر ما شد جدا ازتن چه جای شکوه است

وحشت ما گر مقام الفتی دارد دلت

ناله را در کوچه نی نیست منزل جز گره

دل به صد دامن تعلق پای ما پیچیده است