بسکه محو جلوه او گشت سر تا پای من

نشئه دیدار می خو اهد غبار آینه

غفلت دل پرده ساز تغافلهای اوست

جلوه خوابیده ست یکسر در غبار آینه

حیرتم عکس است اگر گردم دچار آینه

نور دل خواهی به فکر ظ اهر آرایی مباش

جوش زنگار است و بس نقش و نگار آینه