می کشد یاد خطت مسطربه چشم آینه

تا جدا افتاده است از دولت دیدار تو

می زند مشاطه خاکستر به چشم آینه

شوق مشتاقان چرا در دیده مژگان نشکند

تا شود روشن سواد نسخه حیرانی ام

صورت خود را یکی بنگر به چشم آینه

گریه پررسواست کو بند نقاب حیرتی