روی تو مگر آینه لطف الهیست

در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست

چون چشم تو دل می برد از گوشه نشینان

همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

حقا که چنین است و در این روی و ریا نیست

نرگس طلبد شیوه چشم تو زهی چشم

مسکین خبرش از سر و در دیده حیا نیست