شسته ام عمری ست این دفتر به چشم آینه

عرض حال خویش وقف بی تمیزی کرده ام

داده ام رنگ خیالی گر به چشم آینه

نقش امکان در بهار حیرتم رنگی نبست

گر همه وهم است بیداری ، طرب مفت خیال

می کشد تمثال هم ساغر به چشم آینه

گرد عمر رفته هم از عالم دل جسته است