یک اشک وار تا به چکیدن رسیده ای

آخر به پاس راز وفا تیغها کشید

چون صبح بر سرم نفس ناکشیده ای

دارم دلی به صد تپش آهنگی جنون

می بایدم ز خجلت اعمال زیستن

نومیدتر ز زنگی آیینه دیده ای

بیدل ز کشتزار تمناست حاصلم