آخر به پاس راز وفا تیغها کشید

صد دشت وره امید، به پای بریده ای

اشکم نیاز محفل ناز تو می کشد

آیینه داری از دل حسرت چکیده ای

چون صبح بر سرم نفس ناکشیده ای

دارم دلی به صد تپش آهنگی جنون

یک اشک وار تا به چکیدن رسیده ای