مژه ای چو چشم گشوده ام به غبار رنگ پریده ای

ز قبول معنی دلنشین نی ام آنقدر به اثر قرین

که به گوش من کشد آفرین سخن ز کس نشنیده ای

نه زشور انجمنم خبر نه به شوخی چمنم نظر

من بیدل از چمن وفا چو دل شکسته دمیده ام

ثمر نهال ندامتی به هزار ناله رسیده ای