من بیدل از چمن وفا چو دل شکسته دمیده ام

که به گوش من کشد آفرین سخن ز کس نشنیده ای

نه زشور انجمنم خبر نه به شوخی چمنم نظر

مژه ای چو چشم گشوده ام به غبار رنگ پریده ای

ثمر نهال ندامتی به هزار ناله رسیده ای