در سراغ فرصت گم کرده می سوزم نفس

بی تو دل در سینه ام دارد جنون افسانه ای

ناله ام جغدی قیامت کرده در وبرانه ای

رفته شمع از بزم و بالی می زند پروانه ای

آتشی برخود زنم چشمی زعبرت واکنم

چون چراغ کشته ام محبوس ظلمتخانه ای