رفته شمع از بزم و بالی می زند پروانه ای

بی تو دل در سینه ام دارد جنون افسانه ای

ناله ام جغدی قیامت کرده در وبرانه ای

در سراغ فرصت گم کرده می سوزم نفس

آتشی برخود زنم چشمی زعبرت واکنم

چون چراغ کشته ام محبوس ظلمتخانه ای

جستجوها خاک شد اما درین صحرا نیافت