آخر ای بی دانشان خویشیم یا بیگانه ای

میکشان پیش از سواد چرخ و اختر خوانده اند

بر بیاض گردن مینا خط پیمانه ای

بر دوام صحبت هم چشم نتوان دوختن

دود دل عمریست بیدل می دهم پرواز و بس

بر گسستن بسته ام زنار آتشخانه ای