خم تسلیم ، قرب راحت جاوید می باشد

حیا را کرد غواص عرق مطلوب نایابی

گهی فکر تعین گاه هستی می کنم انشا

سر و کارم به تعبیر است گویا دیده ام خوابی

به ذوق سجده سر دزدیده ام در کنج محرابی

قناعت پرور این گرد خوانیم از ضعیفیها

غنیمت می شمارد رشته ما خوردن تابی