غنیمت می شمارد رشته ما خوردن تابی

خم تسلیم ، قرب راحت جاوید می باشد

به ذوق سجده سر دزدیده ام در کنج محرابی

قناعت پرور این گرد خوانیم از ضعیفیها

ز فکر خودگریزان رفت خلق نارسا فطرت

بر ناآشنا سیر گریبان بود گردابی

تلاش حرص هم سرمایه مقدور می خواهد