بر ناآشنا سیر گریبان بود گردابی

قناعت پرور این گرد خوانیم از ضعیفیها

غنیمت می شمارد رشته ما خوردن تابی

ز فکر خودگریزان رفت خلق نارسا فطرت

تلاش حرص هم سرمایه مقدور می خواهد

دماغ ما ز خشکی داغ شد، ای دردسر خوابی

برو درکربلا دیگر مپرس از رمز استغنا