به ذوق سجده سر دزدیده ام در کنج محرابی

گهی فکر تعین گاه هستی می کنم انشا

سر و کارم به تعبیر است گویا دیده ام خوابی

خم تسلیم ، قرب راحت جاوید می باشد

قناعت پرور این گرد خوانیم از ضعیفیها

غنیمت می شمارد رشته ما خوردن تابی

ز فکر خودگریزان رفت خلق نارسا فطرت