با همه امتلای کام نیست ز حرص سیری ام

از تک هرزه دو ندید آبله هم مروتی

دل به گداز غم نساخت دیده ز بی نمی گداخت

داد ندامتم نداد یکدو عرق خجالتی

کاش دمی چو بندنی لب گزدم حلاوتی

همت سعی نیستی تا به کجا رساندم

خاک مرا به چرخ برد یاد بلند قامتی