همت سعی نیستی تا به کجا رساندم

داد ندامتم نداد یکدو عرق خجالتی

با همه امتلای کام نیست ز حرص سیری ام

کاش دمی چو بندنی لب گزدم حلاوتی

خاک مرا به چرخ برد یاد بلند قامتی

همدم صبح محشرم در تک و پوی جانکنی

تا نفسم به لب رسد می گذرد قیامتی