ای قطره دماغت نکشد ننگ فسردن

زد بر کمرت بار دل این در ننشستی

نامحرمی عافیتت طرفه جنون داشت

پرواز هم افسرد و ته پر ننشستی

خوشباش که بر مسند گوهر ننشستی

چون آتش ازین جاه که خاکست مآلش

گو شعله نبالیدی و اخگر ننشستی