چو نفس مغتنم انگار پر افشانی وحشت

قدح ناز تو لبریز وداع است و تو مستی

دل ز انداز تو افسون تغافل نپسندد

به هوس چشمک نازی که تو آیینه به دستی

که به گرد دو جهان آب زدی گر تو نشستی

ثمر لمعه تحقیق نشاید مژه بستن

حذر از خیرگی چشم به خورشید پرستی